موضوع برگزار شده: بررسی اصل امامت در چند بعد 1. وجه تفاوت مقام امام با مقام نبی در ترویج شریعت بعد از رسول 2. ضرورت از اصول دین بودن امامت از دیدگاه شیعه
در تاریخ 1398/9/23 به مناسبت هفته پژوهش این کرسی در کلاس پایه چهارم مدرسه برگزار گردید. هدف از برگزاری این کرسی افزایش مهارت و قدرت پاسخ گویی طلاب به پژوهش های کلامی بوده و با حضور استاد کلام مدرسه سرکار خانم شرف الدین برگزار گردید.

چکیده نظرات استاد ارائه کننده
. از آنجا که دین اسلام به عنوان کاملترین دین و آخرین دین می باشد، بعد از وجود مبارک رسول اکرم صلی الله علیه و آله، دین نیاز به مروج و مبلغ دارد. در واقع لازمه حفظ دین، وجود امامان بعد پیامبر را به همراه دارد.
امام معصوم بعد پیامبر در واقع مفسر قرآن و بیانگر احکام دین برای مردم مسلمان می باشد.
چکیده نظرات استاد منتقد :
1.با توجه به اینکه از دیدگاه شیعه فلسفه وجود امامت ترویج دین رسول خدا بعد ایشان می باشد، سؤالی که می تواند مطرح گردد این می باشد که چرا شیعه برای این مسئله عنوان امامت را مطرح می کند؛ در حالی که در میان انبیاء الهی خیلی از پیامبران به عنوان مروج دین پیامبر چه در زمانش و چه بعد ایشان بودند. به طور کلی چرا خداوند با وجود پیامبر اکرم که خاتم النبیین بودند، به سلسله نبوت پایان دادند و حال آنکه سلسله رسالت فقط پایان پذیرفت و ترویج دین نیاز بود؟ در واقع سؤال اصلی این است که فرق میان مقام امامت و نبوت در چیست؟
2. با توجه به اینکه بحث امامت از مباحث قرآآنی است، چرا اسامی ائمه در قرآن نیامده یا حداقل نام امیرالمؤمنین نیامده و حال آنکه نام بسیاری از انبیا در قرآن آمده؟
3.چرا شیعیان امامت را یکی از اصول دین می دانند و از فروعات نمی باشد؟
نتایج دیدگاه موافق:
1.مقام امامت با مقام نبوت متفاوت است.
2.امام فقط مروج دین نیست بلکه حافظ دین می باشد.
3.وجود نام امامان در قران ضرورتی ندارد. مثل خیلی از موضوعات که جزئشان در قرآن نیامده است.
نتایج دیدگاه مخالف :
1.از آنجا که تکلیف مقام امامت ترویج دین است فرقی میان انبیا و امامان در این زمینه وجود ندارد. در زمان انبیا گذشته نیز وصی بعد نبی وجود داشت.
3.از آنجا که شیعه اصل امامت را از اصول دین می داند لازمه اش این بوده که قرآن صریحتر به آن اشاره می نمود.
4.از آنجا که امامت بعد رسالت پیامبر بوده و از مورادی است که جزئیاتش در قرآن نیامده و در واقع دستور پیامبر بوده مانند نماز که خداوند دستورش را به پیامبر داده و ایشان ابلاغ نموده بنابراین امامت از فروع دین است و نمی توانداز اصول باشد.
جمعبندی داور :
1. مقام امامت بنابر آیات قرآن کریم مقامی بالاتر از مقام نبوت و رسالت می باشد. حضرت ابراهیم سلام الله علیه که مقام رسالت را دارا بودند بعد از آزمایش های متفاوت رسیدند به مقام امامت رسیدند.(بقره 124) بنابراین مقام امامت با مقام نبوت قابل مقایسه نمی باشد. همچنین اینکه شریعت الهی با وجود مبارک رسول اکرم صلوات الله علیه که هر سه مقام نبوت و رسالت و امامت را دارا بودند، کامل شد و بعد وجود مبارک رسول اکرم نیاز به شریعت جدید نبوده و بعد از وجود مبارک ایشان باید افرادی حافظان این شریعت بودند که مقامشان از نبوت بالاتر باشند و آن مقام، مقام امامت می باشد. در واقع دین آخر که کاملترین دین است و مردم هم به بلوغ فکری رسیدند. باید فردی حافظ این دین باشد که مقامی در حد جایگاه رسول اکرم صلوات الله علیه و آله داشته باشند.اهل بیت علیهم السلام که از طرف خداوند منصوص انتخاب شدند، بهترین حافظان و مروجان دین کامل اسلام برای همه زمانها وهمه ی فرهنگ ها می باشند. بنابراین اهل سنت که معتقد به قرآن کریم هستند با اعتقاد به قرآن کریم نمی توانند مقام امامت را در کنار مقام نبوت یکی بدانند.
2. قرآن کریم بیانگر کلیاتی از دین اسلام می باشد و پیامبر اکرم مفسر جزئیات آن می باشند مانند خیلی از مباحث فروع دین ما که فقط عنوان آن در قرآن آمده و جزئیات عمل به آن در قرآن نیامده مانند نماز. در ثانی اینکه علت دیگر نیامدن نام امام در قرآن بحث تحریف آن مطرح بود . تاریخ ثابت کرده که در زمانهای متفاوت حکما سعی شده قرآن را نابود کنند و اگر وجود مبارک ائمه در زمانهای متفاوت نبودند شاید، اصل قرآن هم نابود می شد و به دست آیندگان نمی رسید.
3. پاسخ به این سؤال برمی گردد به تعریف امامت از دیدگاه شیعه و اهل سنت. امامت از دیدگاه اهل سنتیک بحث فقهی است و امام به عنوان خلیفه و حاکم، فقط رهبری سیاسی و اجتماعی مردم را دارد. در واقع در حد یک رئیس جمهور است. به خاطر همین هم قائل به شورایی بودن انتخاب امام هستند و حال آنکه شیعیان برای امام علاوه بر رهبری سیاسی اجتماعی ، هدایتگری دینی و دنیایی نیز برای این مقام قائل هستند. امام بعد پیامبر به عنوان مفسر قرآن کریم می باشد. بنابراین امام از نگاه شیعه یک منصب الهی است و فقط خود خداوند باید معین نماید. امام در واقع تداوم مسیر نبوت است.